Social Media, Γονείς, Έφηβος, Παιδιά, Ψυχική υγεία

“Squid Game” | Μία συνηθισμένη σειρά “θρίλερ” ή κάτι παραπάνω;

Τον τελευταίο καιρό όλος ο πλανήτης συζητάει για τη σειρά “Squid Game”. Όχι άδικα, αφού πρόκειται για μια από τις πιο επιτυχημένες και κερδοφόρες παραγωγές του Νetflix. Η εν λόγω σειρά προέρχεται από τη Νότια Κορέα, ενώ δεν θυμίζει σε πολλά σημεία τις κλασικές σειρές θρίλερ-δράσης, καθώς δεν υπάρχει ένας κακός ή κάποιο δαιμόνιο που να κυνηγά τον πρωταγωνιστή.  

Είναι ένα θρίλερ διαφορετικό, με υπόθεση που κρατά τους θεατές σε αγωνία και διαρκή ένταση, ενώ διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον. Η πλοκή εκτυλίσσεται καθώς παρακολουθούμε μια κάπως διαστρεβλωμένη οπτική κλασικών παιδικών παιχνιδιών.  

Πιο συγκεκριμένα, άνθρωποι που δεν έχουν κάτι να χάσουν, που η ζωή τους έχει δείξει το πιο σκληρό της πρόσωπο , άνθρωποι που έχουν παγιδευτεί σε σκοτεινά μονοπάτια, αποφασίζουν να συμμετέχουν οικειοθελώς σε ένα παιχνίδι, το “παιχνίδι του καλαμαριού”, με ένα υπέρογκο χρηματικό ποσό ως έπαθλο στον νικητή, χωρίς εν τούτοις να γνωρίζουν τι θα ακολουθήσει.  

Και αυτό που ακολουθεί δεν το φαντάζονται ούτε οι πιο υποψιασμένοι και σινεφίλ θεατές. Οι πρωταγωνιστές καλούνται να συμμετέχουν σε ένα παιχνίδι θανάτου, όπου νικητής αναδεικνύεται εκείνος που θα καταφέρει να μείνει ζωντανός, περνώντας από διάφορες σκληρές δοκιμασίες που προσομοιάζουν με παιδικά παιχνίδια, με τη διαφορά ότι εδώ απουσιάζει η αθωότητα, αφού όποιος δεν καταφέρει να κερδίσει και να προκριθεί στο επόμενο “παιχνίδι”, δολοφονείται εν ψυχρώ.  

Μεγάλη ανησυχία έχει προκληθεί από το γεγονός ότι αυτή η -κατά γενική ομολογία επιτυχημένη σειρά έχει επηρεάσει μεγάλη μερίδα κόσμου που την έχει παρακολουθήσει, ιδιαίτερα παιδιά και εφήβους. Αυτό σημαίνει πως καθίσταται δυσδιάκριτος ο διαχωρισμός μεταξύ της προβεβλημένης εικόνας και της πραγματικότητας. Εδώ ακριβώς είναι επιτακτική η ανάγκη για προσοχή!  

Τον τελευταίο καιρό, έχει καταγραφεί μια ανερχόμενη τάση στο Tik Tok, όπου οι νεαροί χρήστες αντιγράφουν τα challenges-παιχνίδια της σειράς. Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφερθεί πως η σειρά έχει σήμα καταλληλόλητας για ηλικίες από 16 ετών και άνω, καθώς στην πλειοψηφία της σειράς εμπεριέχονται σκηνές βίας, χρήση όπλων, ενώ δεν εκλείπει η ακατάλληλη φρασεολογία και οι σκηνές αυτοκτονίας.    

Μέχρι στιγμής είναι πολύ διαδεδομένη, κυρίως στο Tik Tok, η πρόκληση “Dalgona”. Πρόκειται για ένα καραμελωμένο γλυκό της Κορέας, όπου σύμφωνα με τη σειρά, οι παίκτες έπρεπε να απομονώσουν το αποτυπωμένο σχήμα που υπήρχε πάνω στην καραμέλα. Φυσικά όποιος δεν τα κατάφερνε ή έσπαγε το μπισκότο καραμέλας σήμαινε ένα πράγμα…σίγουρος και άμεσος θάνατος!  

Ίσως αυτό το “μέχρι στιγμής” εγείρει ανησυχίες, αφού στην πραγματικότητα όσοι δοκιμάσουν το challenge Dalgona και αποτύχουν, απλώς χάνουν σε ένα παιχνίδι που οι ίδιοι θέτουν τις ενδεχόμενες “ποινές” του ηττημένου. Σίγουρα όμως δεν δολοφονούνται… μέχρι στιγμής! Ποιος ξέρει τι θα ακολουθήσει; Κι αν αυτές οι “παιδικές” δοκιμασίες αποκτήσουν ρεαλιστικές διαστάσεις, βασισμένες στη σειρά; 

Όπως συνήθως συμβαίνει στις νεαρές ηλικίες, έτσι και σε αυτή την περίπτωση παρουσιάζεται το φαινόμενο του μιμητισμού, όπου τα παιδιά επιδεικνύουν μιμητική συμπεριφορά, αντιγράφοντας σκηνές που παρακολούθησαν σε μια σειρά. Πολλές φορές, μιμητισμός ή μίμηση προτύπου δε σηματοδοτεί κάτι κακό. Στην περίπτωση, όμως, του “Squid Game” αποκτά αρνητική χροιά, δεδομένου ότι η σειρά επιδεικνύει ως επί το πλείστον ακραία εγκληματική συμπεριφορά.  

Ο λόγος που οι άνθρωποι και ιδιαίτερα οι έφηβοι προβαίνουν στην αναπαραγωγή πράξεων μέσω της διαδικασίας της μίμησης βρίσκεται στις ψυχολογικές διεργασίες που συντελούνται στο εκάστοτε άτομο. Βασικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητας ενός ατόμου που ταυτίζεται με τους ήρωες και αναπαράγει βίαιες συμπεριφορές δύναται να είναι η έλλειψη αυτοπεποίθησης, το αίσθημα μειονεξίας, η ανασφάλεια ή ακόμα και η ανάγκη για επίδειξη ή για συμμετοχή σε κάτι που το κάνει η πλειοψηφία.  

Απαιτείται μεγάλη προσοχή από τους γονείς, προτού τα πράγματα λάβουν διαφορετική τροπή, διακινδυνεύοντας ακόμα και τη ζωή των παιδιών. Πρωτίστως αυτό που πρέπει να γίνει είναι μια συζήτηση-ενημέρωση για τους κινδύνους που ελλοχεύει το εκάστοτε challenge, ώστε να προληφθούν ολέθριες και μη αναστρέψιμες συνέπειες. Έπειτα, καλό θα ήταν να ενεργοποιηθεί ο γονικός έλεγχος, προκειμένου να μην είναι προσβάσιμη η σειρά- και οποιαδήποτε σειρά εμπεριέχει σκηνές βίας- σε παιδιά κάτω των 16 ετών.  

Κάτι άλλο που θα μπορούσε να αποδειχθεί εξίσου αποτελεσματικό, σε περίπτωση που οι γονείς αντιληφθούν πως τα παιδιά αναπαράγουν τις σκηνές με τη μορφή των challenges, είναι να επιδοθούν στο “δικό τους” παιχνίδι με τα παιδιά τους, παίζοντας τα ίδια παιχνίδια που “επιτάσσει” η σειρά, αλλά θεσπίζοντας δικούς τους, διασκεδαστικούς κανόνες.  

Αυτό θα μπορούσε να αποτρέψει τα παιδιά από το να δοκιμάσουν μια ακραία συμπεριφορά, κρυφά από τους γονείς τους, αφού θα μπορούν πλέον να λένε πως συμμετείχαν κι εκείνοι στο challenge…από μια περισσότερο ακίνδυνη και διασκεδαστική οπτική!  

Φυσικά, είναι εξαιρετικά δύσκολο να παρακαμφθεί η περιέργεια που συνοδεύει την παιδική ηλικία. Μια τέτοια απαίτηση θα ήταν εντελώς ουτοπική. Αυτό που έχει σημασία είναι να υπάρχει ένα υποστηρικτικό περιβάλλον στο οποίο να μπορεί να καταφύγει το παιδί σε περιπτώσεις προκλήσεων τύπου…Squid Game!  

Εάν είσαι γονιός και δεν γνωρίζεις πώς να διαχειριστείς περιστατικά ακραίων προκλήσεων ή αν έχει πέσει στην αντίληψή σου κάποιος που αναπαράγει επικίνδυνα challenges και χρήζει βοήθειας, μπορείς να μας καλέσεις στο 215 215 1011 (CSI Institute) και να απευθυνθείς στην επιστημονική ομάδα μας ή να συμμετέχεις στις ψηφιακές ακαδημίες, για περαιτέρω ενημέρωση.  

Πηγή: in.gr

 

The following two tabs change content below.

Δήμητρα Χαρτοφύλη

Ονομάζομαι Δήμητρα Χαρτοφύλη και είμαι τελειόφοιτη φοιτήτρια του τμήματος Ψυχολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχω παρακολουθήσει διάφορα σεμινάρια Ψυχολογίας, καθώς και τη διημερίδα της Εταιρείας Γνωσιακών και Συμπεριφοριστικών Σπουδών, όπου έχω λάβει το αντίστοιχο πιστοποιητικό συμμετοχής. Συνεργάζομαι με το CSI Institute στα πλαίσια της πρακτικής μου άσκησης, συγγράφοντας άρθρα και συμμετέχοντας στις δράσεις του Ινστιτούτου.