Γράφει η Πόλυ Κεφάλα, Ψυχολόγος-Επικοινωνιολόγος

Τα κοινωνικά μέσα έχουν μπει για τα καλά στη ζωή μας και η χρήση τους είναι τόσο έντονη από το να ψάξω κάποιον /α που έχω καιρό να δω μέχρι να το δημοσιεύσω στιγμές από την καθημερινότητα μου. Ο καθένας από εμάς χρησιμοποιεί την τεχνολογία για διαφορετικούς λόγους, η σημασία λοιπόν των πρώιμων βιωμάτων που έχουμε από την παιδική μας ηλικία και ο δεσμός που έχουμε αναπτύξει με τα πρόσωπα φροντίδας μας είναι καθοριστικός για την προσωπικότητα μας και συνάμα καθοριστικό για την όποια συμπεριφορά μας, όπως λοιπόν και η χρήση του διαδικτύου και η ανάγκη μου για ενασχόληση με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια. Άτομα τα οποία έχουν έναν ασφαλή δεσμό, χρησιμοποιούν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με έναν ισορροπημένο τρόπο αφού επιθυμούν την προσωπική επαφή και την εγγύτητα. Άτομα ωστόσο με ανασφαλή δεσμό όπου είναι χαρακτηριστική η έλλειψη αποδοχής και κατανόησης, αποφεύγουν την προσωπική επαφή και ο εικονικός κόσμος είναι ένας τρόπος αλληλεπίδρασης για απόσταση. Ο φόβος της επαφής και της σύνδεσης είναι τόσο έντονος, οπότε το άτομο ανακουφίζεται παροδικά και του είναι εντάξει η εικονική επαφή. Η αναγνώριση αρνητικών σκέψεων και η γνωσιακή αναδόμηση με ερωτήσεις στον ίδιο μου τον εαυτό, τι κερδίζω παροδικά τι χάνω μακροπρόθεσμα; Ποιος είναι ο ορισμός των σχέσεων; Είναι υγιή μια εικονική σχέση και μόνο; Τι είναι αυτό που με φοβίζει στην πραγματικότητα; Μπορώ να καταλάβω ή να με καταλάβει κανείς και να δει την έκφραση μου ή τον τόνο της φωνής μου από ένα μήνυμα και μόνο;

Όταν κανείς βιώνει τη « μισή επικοινωνία» είμαστε πιο μοναχικοί από ποτέ. Όλοι χρειαζόμαστε και έχουμε κάποιες στιγμές την ανάγκη να μείνουμε λίγο μόνοι και να έρθουμε πιο κοντά με τον εαυτό μας, όχι όμως η απομόνωση και η αποφυγή της επαφής και της πραγματικότητας.

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δεν είναι η λύση της μοναξιάς, θυμήσου σωστή χρήση και έλεγχος στο καθετί σε κάνουν να ζεις πιο λειτουργικά!