Εγκλήματα, Έφηβος, Ψυχική υγεία

Εμπρησμός ή πυρομανία;

Κοινοποιήστε το άρθρο:

Η είδηση που κυκλοφόρησε στο Θεολόγο Μαλεσίνας, ότι 14χρονος συνελήφθη για εμπρησμό, προκάλεσε αντιδράσεις και σόκαρε την κοινή γνώμη. Ο ίδιος φαίνεται να είναι υπεύθυνος για τις φωτιές που ξέσπασαν στην περιοχή τις τελευταίες δύο εβδομάδες.

Ο δήμαρχος Λοκρών, Αθανάσιος Ζεκεντές, είχε στη λίστα των ύποπτων τρία άτομα, εκ των οποίων ένας 14χρονος, ο οποίος έγινε αντιληπτός μέσα από τις κάμερες ασφαλείας, καθώς μετά το ξέσπασμα πυρκαγιών περνούσε με το ποδήλατό του από το συγκεκριμένο σημείο. Ταραχή προκάλεσε στην αστυνομία και στον δήμαρχο η αποκάλυψη του παιδιού, που ομολόγησε “ότι το έκανε γιατί του άρεσε να βλέπει φωτιά και καπνό”.

Η συγκεκριμένη δήλωση, παραπέμπει σε χαρακτηριστικά που συνδέονται με την πυρομανία αλλά και την αδυναμία ελέγχου της παρόρμησης. Σύμφωνα με την Αμερικανική Ψυχιατρική Εταιρεία, για να είναι έγκυρη η διάγνωση, τα άτομα πρέπει να πληρούν ορισμένα κριτήρια. Αρχικά, το πιο σημαντικό σύμπτωμα είναι η επανάληψη της πράξης του εμπρησμού και η ακατανίκητη επιθυμία για την πραγματοποίησή της ή η ύπαρξη ισχυρού ενδιαφέροντος για τη θέαση της φωτιάς. Το άτομο βιώνει συναισθήματα διέγερσης, όταν είναι το ίδιο υπαίτιο για εμπρησμό, όπως επίσης και αισθήματα ανακούφισης, όταν προβαίνει στην πράξη αυτή. Ειδικότερα, το στρες και η ψυχολογική πίεση, από τα οποία κατακλύζεται, καταπραΰνονται, όταν οδηγείται στην πρόκληση φωτιάς.

Είναι σύνηθες φαινόμενο να συγχέεται η πυρομανία με τον εμπρησμό. Γι’ αυτό το λόγο θα παραθέσουμε εκτενέστερα τα διαφοροποιητικά στοιχεία μεταξύ των δύο όρων. Συγκεκριμένα, όταν ο εμπρησμός δεν είναι προμελετημένος, αλλά γίνεται άθελα, δεν θεωρείται πυρομανία. Απαραίτητη προϋπόθεση, είναι οι εμπρησμοί να μην να μη γίνονται για οικονομικά οφέλη ή ως έκφραση κοινωνικοπολιτικής ιδεολογίας ή ως απάντηση σε κάποια παραληρητική ιδέα ή ψευδαίσθηση ή στα πλαίσια νοητικής αναπηρίας ή ακόμα και λόγω χρήσης ουσιών.

Η πυρομανία πρωτοεμφανίζεται στην παιδική ηλικία ή την προεφηβεία. Στην αρχή, μπορεί  να θεωρηθεί ως κάτι αθώο. Το παιδί, αρχικά, μπορεί να δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη φωτιά ή να ενθουσιάζεται γύρω από θέματα που αφορούν τη φωτιά ή στις αντίστοιχες ειδήσεις. Ο επιπολασμός για την πυρομανία φαίνεται να είναι σε μικρό βαθμό στο γενικό πληθυσμό (περίπου κάτω από 1,5%). Η πλειονότητα των πυρομανών αφορά τον αντρικό πληθυσμό. Το αντίστοιχο ποσοστό που αφορά τις γυναίκες είναι κάτω του 1%. 

Δεν μπορούμε να καταλήξουμε με σιγουριά σε κάποιο συμπέρασμα σχετικά με τον 14χρονο που θεωρείται υπεύθυνος για τις φωτιές. Ωστόσο καθίσταται ύποπτος πυρομανής, αλλά δεν είναι σίγουρο αν κρύβονται κάποια άλλα άτομα πίσω από αυτό. Αναμένουμε τις εξελίξεις πάνω στο ζήτημα.

Πηγή: https://www.maxmag.gr/psychologia/pyromania-diatarachi-elegchoy-tis-parormisis/

Κοινοποιήστε το άρθρο:
The following two tabs change content below.

Ιφιγένεια Κολιού

Ονομάζομαι Ιφιγένεια Κολιού και είμαι τελειόφοιτη του τμήματος Ψυχολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Έχω παρακολουθήσει τη διημερίδα της Εταιρείας Γνωσιακών και Συμπεριφοριστικών Σπουδών, σχετικά με περιστατικά και ιστορικά ασθενών και έχω λάβει το αντίστοιχο πιστοποιητικό παρακολούθησης, καθώς και το online σεμινάριο της Ψυχαναλυτικής Ένωσης του Πανεπιστημίου του Essex με θέμα Ψυχανάλυση και Νευροεπιστήμη. Επιπλέον έχω λάβει πιστοποιητικό παρακολούθησης της Διαδικτυακής Επιμόρφωσης της Μονάδας Εφηβικής Υγείας Β’ Παιδιατρικής Κλινικής ΕΚΠΑ, σχετικά με τον εκφοβισμό και την έκφραση βίας ανηλίκων στις ημέρες της πανδημίας.