Προς FaceApp: Αρνούμαι να «μάθω» πώς θα είμαι μετά από 30 χρόνια

Aπό την Μάρη Γαργαλιάνου,

Προς FaceApp και πάσης φύσεως σχετικές εφαρμογές που μεγαλώνουν, μικραίνουν, ψηλώνουν, λεπταίνουν και τα συναφή: Αρνούμαι να «μάθω» πως θα είμαι μετά από είκοσι, τριάντα και σαράντα χρόνια. Θα το μάθω όταν είναι η ώρα.

Αρνούμαι να μπω στη διαδικασία να «ανακαλύψω» πως θα ήμουν αν έτρωγα τα μισά απ’ όσα επιλέγω να φάω –είμαι και μοσχοαναθρεμμένη πανάθεμά με και το απολαμβάνω-.

Αρνούμαι να περιεργαστώ χαρακτηριστικά του προσώπου μου και να φουσκώσω τα χείλη, ή να μικρύνω τη μύτη μου, ή να βάλω βλεφαρίδες. Αν με ενδιέφερε κάτι απ’ όλα τα παραπάνω υπάρχουν ειδικοί να απευθυνθώ ακόμα και για testing και γενικά αρνούμαι συνειδητά να επιλέξω να παραμείνεις στο κινητό μου και να γεμίζεις τη μνήμη μου άνευ λόγου.

Εν ολίγοις… αρνούμαι να μπω σε μια λογική «αλλαγής» υπό το πρίσμα της «πλάκας» και το «Έλα μωρέ να μας δούμε γιαγιάδες, χαβαλέ έχει!» που θα μου πει μια κολλητή. Ξέρεις γιατί; Γιατί εμένα δε θα μου δημιουργήσεις άμεσα, ή έμμεσα κάποιο «θέμα» με τη εξωτερική εμφάνιση, τα χρόνια, ή τα κιλά μου, το πόσο μεγάλο είναι το κούτελό μου, ή πόσο λεπτά είναι τα χείλη μου. Σε ένα κορίτσι 15 χρονών όμως;

Στην ευάλωτη, εύθραυστη και συνάμα υπέροχη φάση της εφηβείας, όπου οι ανασφάλειες χτυπούν κόκκινο και δυστυχώς το bullying εντός, εκτός και επί ταυτά τάξεων είναι νόμος, ναι, εκεί μάλλον άθελά σου θα κάνεις κακό. FaceApp μην το πάρεις και πολύ προσωπικά αυτό…!

Γιατί θα σε χρησιμοποιήσει μια και δυο η Ελένη, θα σε χρησιμοποιήσει δυο και τρεις ο Κώστας και η Νίκη και η πρώτη θα επιλέξει στα 13 ότι τα πράσινα μαλλιά της πηγαίνουν γάντι, ο δεύτερος θα αρχίσει να ψάχνει στα 14 πλαστικό για τη μύτη του και η τρίτη στα 17 –και αφού έχει δει ως γριά τον εαυτό της- θα ψάχνει ήδη στο διαδίκτυο πληροφορίες για μπότοξ για «προληπτικούς λόγους»!

Εν ολίγοις, τα περισσότερα παιδιά μη συνειδητά και σίγουρα όχι ώριμα θα μπουν σε διαδικασίες που… αν δεν υπήρχαν όλα αυτά και πολλά πολλά ακόμα φυσικά, όχι μόνο δε χρειάζονται, αλλά κρίνονται και αυστηρώς ακατάλληλες για την ηλικία τους. Μια ηλικία που θα έπρεπε να είναι ξένοιαστη και όμορφη. Μια ηλικία που αξίζει στην τελική να τη ζεις. Όπως και κάθε ηλικία.

Ποτέ δεν κατάλαβα για ποιο λόγο όλα σχεδόν γύρω μας, μας αγχώνουν. Μας βιάζουν. Ήρθαν και κόλλησαν σε όλη αυτή την πλύση εγκεφάλου και οι εφαρμογές και τα πιάσαμε τα λεφτά μας! Καμιά φορά νιώθω σα να μας κάνουν διαρκείς υποβολές για το «τέλειο», το «αύριο», το «πρέπει». Διαρκείς υποβολές στη δυστυχία. Στο να αλλάξεις για να είσαι αρεστός. Στο να μη «συμβιβαστείς» με τη μοναδικότητά σου. «ΠΡΕΠΕΙ να είστε όλοι ίδιοι!» Κονσέρβα… Σίγουρα θα το έχεις νιώσει κι εσύ.

Προς FaceApp και πάσης φύσεως σχετικές εφαρμογές λοιπόν: Δεν είναι αστείο το να δω τον εαυτό μου 40 χρόνια μετά, δεν έχει πλάκα ούτε για μένα, ούτε για ένα αγόρι  παχύσαρκο, ή ένα κορίτσι ανορεξικό να δει αλλαγές στο βάρος του-της ως δια μαγείας, δεν είναι «γλυκούλα» η πανέμορφη μικρή της ψεύτικη μύτη –είναι κάτι το οποίο απλά δεν της ταιριάζει, γιατί δεν είναι φυσικό της χαρακτηριστικό, όμως επειδή είναι 15 και δεν το έχει, το θέλει-, ούτε έχει πλάκα η προβολή του «τέλειου» που άμεσα προωθείτε.  Δε θυμάμαι να γελάω ποτέ με όλα τα παραπάνω…

ΥΓ: Φυσικά και σε διέγραψα. Κατέβασα εφαρμογή με ζώδια. Πιο χρήσιμη είναι!

 

2019-07-24T09:33:17+00:00