Γράφει η Πόλυ Κεφάλα,

Κλινική Ψυχολόγος- Επικοινωνιολόγος,

 

Με τον όρο παραμέληση μιλάμε για οποιαδήποτε ύποπτη ή επιβεβαιωμένη  κακομεταχείριση από γονείς ή πρόσωπα φροντίδας που στερούν στα παιδιά βασικές ανάγκες. Ο αντίκτυπος είναι βαθύτερος καθώς αγγίζει συναισθηματικά κομμάτια του παιδιού και αυτό οδηγεί σε ευαλωτότητα στην ενήλικη ζωή. Υπάρχει μία σκέψη «αφού οι σημαντικοί άλλοι της ζωής μου δεν με φρόντισαν, γιατί να συμβεί αυτό με τις σχέσεις μου στην ενήλικη ζωή;». Αυτό με τη σειρά του, σε συνδυασμό με πρώιμες εμπειρίες και μοτίβα οδηγεί σε διαταραχή.

Όποιο παιδί λοιπόν βιώνει την όποια μορφή παραμέλησης συνήθως παρατηρείται κάποιο σωματικό – ιατρικό πρόβλημα, υποσιτισμός, έλλειψη σωματικής υγιεινής και μια εικόνα ευαλωτότητας και συναισθηματικής εξάντλησης. Όμως ας εστιάσουμε λίγο στο κομμάτι της συναισθηματικής παραμέλησης, έλλειψη στοργής, επιβράβευσης, αποδοχής, κατανόησης και φροντίδας είναι οι βασικοί πυλώνες που όλοι χρειαζόμαστε από μικρή ηλικία. Όταν δεν μπορούν να δοθούν και να καλυφθούν οι συναισθηματικές αυτές ανάγκες, τότε θα ψάξει κανείς να τις βρει αλλού και αυτό μπορεί να είναι ουσίες και οτιδήποτε σχετίζεται με εθιστική συμπεριφορά στην πλειοψηφία των περιπτώσεων καθώς και σε λάθος σχέσεις.

Η παραμέληση πονάει ψυχικά και σωματικά, αφήνει τραύματα και πληγές όπου η θεραπεία είναι μακροχρόνια, όλοι όμως αξίζουν να ζήσουν με τον τρόπο που έχουν ονειρευτεί, ακόμα και τώρα. Η θεραπεία λειτουργεί αποτελεσματικά στο άτομο.