Η συζήτηση παραμένει το αποτελεσματικότερο μέσο επικοινωνίας

Από την Αλίκη Τσίκα,

Πολλοί άνθρωποί τείνουν να πιστεύουν ότι άμα αποφύγουν την συζήτηση ή την αντικαταστήσουν με άλλες «πρακτικές» θα επιτύχουν ουσιαστική επικοινωνία. Σε οποιαδήποτε μορφή σχέσης, επαγγελματική, οικογενειακή, κοινωνική ή προσωπική, η συζήτηση ήταν και παραμένει ο αποτελεσματικότερος τρόπος για να μεταδώσουμε ένα μήνυμα, μία επιθυμία ή μία δυσαρέσκειά μας.

Στις μέρες μας όμως για πολλούς λόγους φαίνεται ότι η απλή, ουσιαστική και ήρεμη συζήτηση φαντάζει όλο και πιο δύσκολη σε πολλούς ανθρώπους. Ίσως η υπερβολική χρήση της ψηφιακής διάδρασης, ίσως οι σχέσεις που φαίνεται να έχουν αποκτήσει μία μηχανική μορφή, ότι και αν ευθύνεται σίγουρα οδήγησε στην εξάλειψη της επικρατούσας μέχρι πριν λίγα χρόνια στο πεδίο επικοινωνίας, συζήτησης.

Η συζήτηση δεν είναι τίποτα παραπάνω από μία ανταλλαγή απόψεων, συνήθως με επιχειρήματα, που ποικίλλουν οι στόχοι και οι επιδιώξεις της από τους συνομιλητές, και στις περισσότερες περιπτώσεις προσφέρει πληθώρα ευεργετημάτων. Ευεργετήματα όπως τη σταδιακή αλλά βαθιά γνώση του συνομιλητή, την κατανόηση των προθέσεων, των φόβων, των στόχων και όλων των πτυχών του χαρακτήρα του, την επίλυση προβλημάτων και την επίτευξη στόχων.

Δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν ότι μπορούν να διεκδικήσουν κάτι από τον άλλον ή να επικοινωνήσουν τα παράπονα και τους προβληματισμούς τους, με πλάγιους τρόπους, όμως επί της ουσίας, αυτό δεν είναι εφικτό από τη στιγμή που στερείται βαθύτερου νοήματος και αφαιρεί από τον άλλον την ευκαιρία να καταλάβει τι ακριβώς θέλουμε ή τι μας ενοχλεί.

Αν δεν πούμε στους άλλους τι θέλουμε, πως το θέλουμε, πως το σκεφτόμαστε, είναι σχεδόν αδύνατο να καταφέρουν να διαβάσουν το μυαλό, τις επιθυμίες ή τις επιδιώξεις μας. Και ακόμα και αν μπουν στη διαδικασία να «δοκιμάσουν» τι μπορεί να είναι αυτό, συχνά καραδοκεί ο κίνδυνος της λάθος υπόθεσης, αφού επί της ουσίας βαδίζουν στο σκοτάδι. Μετά τα πράγματα συνήθως γίνονται ακόμη χειρότερα, αφού η «αποτυχία» συνεννόησης, δημιουργεί ακόμη περισσότερη σύγχυση και άρα ακόμη περισσότερη απόσταση.

Με την επικράτηση της ψηφιακής επικοινωνίας η συζήτηση έπαψε να έχει βάθος και ουσία, καθώς οι περισσότεροι περιοριζόμαστε σε σύντομα μηνύματα, που στερούνται της οπτικής επικοινωνίας, της αμεσότητας και φυσικά του «χώρου» που χρειάζεται μια συζήτηση για να αναπτυχθεί. Λείπει η χροιά της φωνής, το βλέμμα, η γλώσσα του σώματος, αυτό που θα λέγαμε το «ανθρώπινο κομμάτι» που δημιουργεί την επικοινωνία. Με αυτή τη συνήθεια σιγά σιγά, χάσαμε την ικανότητα να κοιτάμε τον άλλον στα μάτια και να εκφραζόμαστε αληθινά, με αποτέλεσμα όταν αποφασίσουμε ή χρειαστεί επιτακτικά να συζητήσουμε, να νιώθουμε ακόμη και αμηχανία ή ντροπή.

Όμως όσα θεαματικά, ψηφιακά βήματα και αν γίνουν, δεν θα καταφέρουν να αντικαταστήσουν την παλιά, δοκιμασμένη συνταγή της ουσιαστικής συζήτησης. Είτε αυτή γίνεται μεταξύ συνεργατών σε ένα ψυχρό τζαμένιο γραφείο, είτε στο ζεστό κυριακάτικο οικογενειακό τραπέζι, ανάμεσα σε φίλους ή σε συντρόφους, είτε καταλήγει σε γέλια και συμφωνίες ή ακόμη και σε καυγά, πάντα θα αποτελεί το πιο αποτελεσματικό, όμορφο και ουσιαστικό τρόπο της ανθρώπινης επικοινωνίας.

 

2019-09-17T11:54:04+00:00